A banda dos Pacos asalta a Balbina

Este sábado pasado tiñamos quenda de traballo na Balbina os dous Franciscos Patexeiros (López e Vázquez). Cargamos o bote co achicador, as ferramentas, unha nova remesa de madeira e con ordes de rematar a cuberta dunha vez. Malia as ameazas do de Palmeira esquecemos en terra uns neumáticos que había que poñer para aguantar as lonas, outra vez será.

Colocamos 5 táboas das que rematan en punta na proa e puxemos o peche do espazo que vai entre a cabina e un tambucho. Para o próximo día son todas tiradas máis curtas. Decatámonos de que non avanzamos de forma totalmente simétrica hacia a fogonadura, hai unha diferencia de centímetro e medio aproximadamente. A priori eu botáballe a culpa a nosa neglixencia como carpinteiros, pero non hai moito espazo para o erro cando todas as táboas coas que traballamos son iguais, probablemente é un problema unha característica da propia Balbina.

Por suposto que non rematamos pero dimos un paso máis, ímonos aproximando asintóticamente ao fin da restauración.

Teño a sensación de que as táboas desta remesa son mais fraxiles ca as anteriores, haberá que ver que resultado dan co paso do tempo.

Mentras estabamos traballando fixeronnos unha visita Roberto e a sua parella que se dirixian ao seu fermoso veleiro para dar unha volta. Roberto é un vello patexeiro que agora se reincorpora á asociación. Benvido de novo.

Non imos publicar fotos de como vai a restauración porque, ainda que tíñamos a bordo unha cámara reflex dixital co seu trípode, non quedamos contentos cos documentos gráficos porque a iluminación non era a máis idonea. :-P

Saudos Patexeiros.

Unha mañan chuviosa

Este sábado Fran e máis eu dispoñíamos a outra xornada de traballo a bordo da Balbina. Tras o parón do verán, no que todos os socios estámos moi liados entre vacacións e outros eventos, empezábamos os traballos de novo na cuberta da Balbina.

Nada máis sair do peirao de Lorbé empezou a chover. Chegamos á Balbina e levámonos unha desagradable sorpresa. Tiñamos a bordo centos de polizóns. Unha gaivota morta foi caer nunha das bolsas de auga que se forman nas lonas que tapan a cuberta e centos de bermes a estaban descompoñendo.

Tras limpar a cuberta quitamos as lonas e vimos que o barco tiña bastante auga dentro. As lonas cubren pero sempre se filtra auga polos bordes. Poñemos a traballar o achicador portatil que levamos, sobre as 11:30 da mañán, e cando nos fomos sobre as 14:10 ainda non dera achicado toda a auga que tiñamos dentro. Hai que pasar máis a miudo polo barco.

A choiva por fin parou e deixóunos traballar.

Aproveitamos a madeira que tiñamos a bordo para colocar dúas táboas da banda de babor e casi toda unha das partes entre-bodegas.

Agora temos que mercar máis madeira para poder acabar a parte central dende o motor ata a proa, e xa quedará toda a cuberta tapada, faltando só facer as brazolas e colocar as novas tapas nas bodegas.

Desta non poidemos quitar fotos porque quedaron as cámaras no local Patexeiro.

Palmeirán

Continuamos os traballos a bordo

Tras varias semáns sen ir a bordo a traballar, por falta de xente ou polo tempo inestable, este sábado fomos ata a Balbina, a sección dos Patexeiros, coñecida xa como "Os dous de sempre", a continuar botando táboas na cuberta.

Estivemos esperando ata as 11 a ver si chegaba algún Patexeiro máis pero vendo que non viña, pasamos polo estaleiro a recoller a madeira que nos cortou Pepe e de paso estivemos vendo os traballos que estaba facendo na buceta dos amigos de Mera e nun barco novo. Traballos que podedes ver na nosa  web Patexeira .


Cargamos as táboas no chinchorro e alá nos fomos a remos proa á Balbina.


Quitamos as lonas, limpamos un pouco a cuberta porque as galiñas do mar se adican a facer mexiloadas a bordo, e nos puxemos a botar táboas.

Como tiñamos compromisos familiares pouco tempo poidemos estar, pero botamos unhas tres táboas longas, deixando moito menos traballo xa que agora só quedan tramos pequenos, nos que se avanza moito en pouco tempo. A ver se para a seguinte xornada de traballo somos quenes de rematala, polo menos as táboas, logo ainda nos quedará. poñerlle as brazolas onde irán asentadas as tapas das bodegas.


Palmeirán

OUTRO DÍA MÁIS DE TRABALLO A FLOTE

O sábado Fran e máis eu (Jose o "palmeirán") collemos o chinchorro e nos achegamos á Balbina para seguir traballando nela.

Un día soleado estupendo que aproveitamos para tomar un pouquiño o sol mentres traballábamos. Como a maioría das veces os do Tempo volvéronse a equivocar e eses chubascos que daban para o fin de semán non apareceron por ningún lado

Fran estivo facendo unha das táboas de peche. Eu empecei a pintar os barraganetes da popa.







Como xa non había máis madeira para a cuberta, Fran púxose a pintar conmigo.

Unha vez rematamos nos puxemos a facer un dos mamparos que separan o motor da bodega de popa.

Mentres, outro comando en terra, composto por Jaime, Carlos e Xose Lagares, adecentaban o noso novo local social, dando imprimación para pintar outro día.

by Palmeirán

Reparacións a flote

A Balbina xa está no mar, este xoves tivo que sair do carro, apurada por mor dun pesqueiro que tiña unha via de auga, pero ainda non está acabada, co que tivemos que facer as reparacións a flote.


Facendo uso dun dos botes auxiliares, - sí, é de polietileno e fibra, pero non llo digades a ninguén -, nos achegamos dende o peirao ó fondeo, Chicho, Carlos, Fran e mais eu, Palmeirán.

Chegamos sobre as 6 da tarde, e ainda lle demos caña ó asunto.

Fran e Chicho colocaban as táboas dos entretambuchos e facían a táboa de peche da cuberta de popa. Como vedes, quedóulles estupenda, digna de profesionais.

¡Si é que os Cursos de Carpintaría de ribeira que organizan Os Patexeiros dan mois bos resultados!

Carlos e máis eu pintábamos o interior do pañol de proa. E entre o "balanse", os efluvios da pintura e do alcatrán, e os efectos da cervexa, a verdade e que estabamos empezando a estar algo mareados, pero resistimos como cosacos ata que rematamos.

Uns a popa e outros a proa parecía que estabamos nun duelo do oeste. Ás veces os da popa achegábanse á proa para decirnos ¿pero ainda ides así?. Doutras veces éramos os da proa os que íbamos á popa para decirlles "esa táboa non queda a paño". E entre risa e risa pasamos unha moi boa tarde de venres, desestresándonos e a bordo do noso barco.

Sobre as 9 da tarde, recollemos os bártulos, voltamos ó noso auxiliar e botándolle a última mirada á Balbina voltamos ó peirao.

Por certo, decirvos que tanto á ida como á volta me tocou remar a min. Si é que esta xente agora está acostumada a darlle ó motor, e din que lle saen callos nas máns se reman.


Mañán é outro día.

by Palmeirán

Xa falta menos

Aquí tedes unha imaxe de como van os traballos na cuberta da Balbina. A sección de popa está casi rematada a falta da taboa de peche.


Dende o tambucho de popa ata a proa faltan unhas cantas táboas tamén por poñer, pero quedamonos sen madeira, e mañán terá que ir para o mar porque o estaleiro necesita o carro. Así que teremos que acabar os traballos a bordo.

Xa temos desculpa por se nos din que non quedou moi ben, botarémoslle a culpa ó "balanse".

By Palmeirán

CASE A PUNTO

Nesta Semana Santa, seguimos os traballos coa Balbina. Foi difícil, porque o tempo non estivo nada bo, pero ahí estivemos.

Luns, martes e mércores alá estiveron Fran, Francisco e Pepe, nos ratos que o traballo ou o tempo lles deixou para continuar coa cuberta. Logo, o xoves fumos Jaime, Ana, Martiño, e mais eu a intentar darlle os últimos toques ao casco, e onte sábado alá estiveron Francisco, Martiño e Pepe seguindo coa cuberta, mentras o Jaime e máis eu nos adicamos a outras labores loxísticas.

A verdade que a cuberta está a quedar francamente ben. ¿Quén dixo que os cursiños dos Patexeiros non tiñan un Post Grado?. Ahí o tedes, despois de facermos o cursiño, alguns fixeron un "Master" en colocación de cubertas. E lles está quedando moi ben, por certo.

E como non, a pintura. Mentres uns botaban toda a patente que a choiva nos permitiu, outros pintabamos a nosa identidade nas amuras e nas aletas do barco.

Hai traballos agradecidos, pero este de pintar un folio dun barco que hai 3 anos estaba condenado ao desmantelamento, de verdade que e dos mais pracenteiros. O que costou que este xoves puideramos chegar a pintar ese número.....

Pero xa está, xa está salvado, e xa está ahí, que é o que conta en definitiva.

Agora, xa pouco queda. Tan só rematar a cuberta, da que queda só a parte central, rematar de pintar no interior, e facer as tapas dos tambuchos.

Pero iso xa será no mar. Alá levaremos a nosa maquinaria no auxiliar e a seguir traballando.

by Miguel